Capriaanse capriolen onder rook Den Haag

Voor de kust van Scheveningen heeft het team van Jeroen den Boer met een rij strakke klasseringen de overwinning binnengesleept van de vierdaagse North Sea Regatta. Verrassend genoeg werd deze opgejaagd door een outsider, de 1513 Henri Lloyd van John den Engelsman (getweaked door zijn vrienden van SailSupply), ditmaal echter gevuld met een gelegenheidsteam Delftse studenten. Een verslag vanuit de kuip van misschien wel de gezelligste en best bevoorrade J22 van het veld.

Het is 2006 als ons gelegenheidsteam gewapend met de 1365 van Broach, een kaasplank, supersoaker en wijnkoeler een bijzonder geslaagde NSR vaart, tot op de laatste dag de 5e plaats in het klassement wordt prijsgegeven voor een ietwat teleurstellende 10e plek. In 2009 wagen we het er weer op, met dank aan John den Engelsman beschikken we over een boot, en met enkele ronduit merkwaardige voertuigen van Mumm 30 team Delft Challenge krijgen we de boot uiteindelijk in de buurt van de kraan. Even wordt onze voortgang nog in gevaar gebracht door oorlogje spelende Duitsers, maar de geschiedenis herhaalt zich eens te meer en de oosterburen delven uiteindelijk het onderspit in de kraanrace. De eerste overwinning is binnen.

De eerste dag gaan we goed geluimd het water op. Doelstelling is om in ieder geval het gehele evenement alle Broach J’s achter ons te laten en daarnaast ook chauffeuse Diana de Kroo aan boord van de Patron en onze concullega’s van de Henri Lloyd boot van Wouter Kollmann niet voor te laten. We weten niet goed wat we van de resultaten moeten verwachten, aangezien onze vorige samenwerking reeds 3 jaar geleden is en het ongeveer even lang geleden is dat ondergetekende een J22 roer in competitief verband heeft beetgehad. Om het laatste restje plankenkoorts maar weg te nemen bereidt Joost in het dedicated keukencompartiment een smakelijke ciabatta met serranoham, tomaat, mozzarella en vers geknipte basilicum.

Race 1 wordt aangevangen met een fraaie dipstart bij het schip. Het is nog even zoeken naar het juiste stuurgevoel en trim, maar we komen goed mee en finishen 6e. Na een olijfbroodje begint de tweede race voortvarend met een algemeen, waarna een zwarte vlag de druk opvoert. We besluiten defensief te gaan starten. Het resultaat is een krappe tack met full speed op de telefooncel die als vervangend merkteken voor pinboei dienstdoet, gevolgd door een licht riskante duck en een scherpe stuurboord start voor het hele veld langs. Enigszins verwonderd door de schijnbare rekbaarheid van het begrip ‘defensief’ kunnen we het niet laten een lach te laten ontsnappen, waarna we ons wel afvragen hoeveel scheve gezichten dit tafereel zal opleveren. De voorsprong wordt niet meer afgestaan en tevreden gaan we als eerste de finish over. De fles gekoelde Prosecco kan aan dek en begeleid door de knoflooktoastjes genieten we al gematigd borrelend van de zonnige terugvaart naar de haven.

Van dag 2 kunnen we ons inhoudelijk weinig herinneren afgezien van de pizza broodjes van Bakker Jaap en de totale chaos bij het uitvaren van de haven... SB3’s die hun motor niet onder controle krijgen, een J24 die niet weet welke kant de havenuitgang is en mensen die niet snappen dat een J is gemaakt om te zeilen, niet slepen. Eenmaal in de race komen we verdacht vaak op dezelfde plek uit als de GILLende keukenmeiden, hetgeen voor ons een stimulans is om er nog een schepje bovenop te doen. Race 3 wordt een 3e plek. Vierde race weer een algemene terugroep, dus we starten maximaal ‘defensief’ over SB, ruim voor het veld langs. We noemen het een wonder dat dit geen zwarte vlag oplevert. Helaas straft het comite ons op dag 3 met terugwerkende kracht, maar over dit dubieuze gebeuren zo meer... De race finishen we uiteindelijk 3e, door wat kleine verliesjes upwind. Een ultiem zalige lunch doet ons goed, en we vertroetelen ook de J door haar stalen teugels wat te vieren en de mast zodoende wat slack te geven voor de lichtere wind. De vijfde race levert weer een hoop spektakel op. De start bij de pin is ditmaal niet perfect getimed, maar ons plan was toch om wat boten duckend direct naar rechts rammen. Daar aangekomen profiteren we van de windbaan die er al een tijdje hing, tezamen met een aangename shift naar rechts. We varen ons weer iets naar voren. Bij de gate wacht een verrassing, de SB boei is op drift, waardoor de effectieve doorgang niet groter is dan de breedte van een gemiddelde IRC caravan. Als waardige TU Delft studenten beredeneren we dat bij afnemende doorstroomopening de snelheid omhoog moet, dus komen we net voor de chaos door het krappe poortje. Uiteindelijk finishen we 7e, waarna we tevreden op huis aan sturen en de toastjes pesto nuttigen.

Dag 3 is een zwarte dag voor de zeilsport. Na een prima zesde pot waarin we 4e eindigen, starten we met volle overtuiging maximaal op de pin, ditmaal over bakboord. Er volgt na het startschot een 2e schot, maar de reden hierachter is onduidelijk, totdat we na een briljant kruisrak een blauw wit geblokte vlag zien langsvaren. Onze 2e plek van dat moment kunnen we dus even op onze buik schrijven. Dan maar een pizza met aubergines en verse rozemarijn, terwijl D. de Kroo (aka sjoof) de Noordzee chemisch verontreinigt. De herkansing is een race die onze gemoederen nog tot laat zal bezighouden. We hebben een briljante SB start bij de pin, naar ons inzicht ruim getimed en niet kritisch. We gaan als 2e rond de boven boei met de MoJo, schuiven dichterbij en moeten in het tweede upwind op jacht naar de telefooncel die met het vervangende merkteken de weg kwijt lijkt te zijn. Uiteindelijk tacken we een keer extra om onze variabele layline niet in gevaar te brengen en we troeven de Mojo af. Nog even opgejaagd door de dames van de Gill finishen we nipt eerste, althans zo doen de omhoog wijzende duimen op het startschip ons geloven. De achtste race is weinig bijzonder en sluiten we af met een 7. Op de wal wacht ons een nare verrassing, geen 1e plaats maar een BFD in race 7! We verzoeken om verhaal, maar het werpt geen vruchten af en we zullen genoegen moeten nemen met deze zwarte nederlaag.

Dag 4 is alles nog mogelijk. Met twee 1’tjes en twee aftrekken van team HMC kunnen we nog één worden, maar we zetten allereerst maar in op het repositioneren in de top 3. De eerste race is spannend, en we varen ons hard naar voren om vervolgens de 1e plek niet meer af te staan. De spanning slaat er bij team HMC goed in, want we kunnen nog winnen. We genieten uiterst kalm blijvend van een formidabel broodje Italian Style en starten de tweede race bij de top 10. We schuiven downwind naar voren en in een kritische benedenboeironding weten we ons gelukkig net voor de chaos rond de boei te werken, waardoor we een groot gat creëren met de achterliggers. Het laatste downwind rak is uiterst spannend, we liggen 2, met een aanzienlijk gat met de nummer 1, de Mojo. De hete adem van Team HMC op de 4e plek is goed voelbaar, alles is nog mogelijk. We rammen ons naar voren en weten nog bijna de Mojo te pakken, helaas lukt het net niet meer en moeten we ons tevreden stellen met de 2e plek. We toosten onderweg terug op de stiekem best fijne uitslag, overall 2e, met een discutabele BFD die ons van de overwinning weerhield. Ook prijzen we onszelf wederom voor de etenswaren die we met ons meedragen, ze maken de lange terugvaart naar de haven een stuk draaglijker, al is de omvang van het keukencompartiment in de J op het belachelijke af...

Haast met weemoed kijken we terug op een fantastisch evenement met lekkere competitie, volop amusement in de haven, het startgebied èn op de baan en natuurlijk de belangrijkste steunpilaar van ons succes: de geweldige Italiaanse voeding die immer zorgde voor ontspanning maar ons ook het nodige lef gaf voor wat (over?)moedige stuurboord cowboystarts bij de pin... John; nogmaals hartelijk bedankt voor het lenen van de rappe 1513 en Diana bedankt voor de Delft-Scheveningen shuttle service! Het was mooi en wellicht grijpen we over een paar jaar weer een kansje! Voor alle teams die komende week naar Italië afreizen: veel succes en maak er een net zo’n mooi evenement van als de NSR voor ons was!

-Michiel van der Meulen, Gilbert Figaroa, Joost Aapkes-