Der Tot, ohne die Gladiölen... Vrijdag 2 juli begon voor de bemanning van de NED1514, Big Lift/TU Delft, Happy iets, met de terugkeer van Joost Aapkes; gister afgestudeerd, herboren als ambtenaar, functie objectbedienaar provincie zuidholland dienstbeheer infra structuur, had hij de zware taak de schoenen van z’n invaller, Rens Davies, jawel, de zoon van.... te vullen.
Na een kort moment respect voor al diegene die dit voor ons mogelijkmaken stonden we voor de keuze to Lycra... or not to lycra, nadat we een BFD aan onze broek kregen door de gereduceerde wind drag tengevolge van deze lycra’s werd de call “not-to-lycra” rap gemaakt; de tropische temperaturen waren hierbij misschien ook wel een overweging... nadat de Erwin Krollen van deze wereld een paar dagen danig teleur haddden gesteld begon het er nu toch echt op te lijken: Braziliaanse temperaturen; een van onze favoriete landen!
Na een enerverende middag gister met een gevoelige slag voor de Duitsers, op vakkundige wijze is de Blitzkrieg geeindigd op de boeg van ons Hollandse startschip, geheel volgens oud Smoensiaanse tradities. Hiermee was voor de resterende TU Delft boten de materiaalslag definitief gewonnen...
Met de gedachte aan extra reservemateriaal in het achterhoofd beginnen wij, BigLift TUDelft Happy Sk, NED 1514, op vrijdag 2 juli aan de eerste race van deze dag. Enigszins verrast dat het comité niet met een vuvuzela het startschot lost, proberen wij over stuurboord de pin te winnen. Echter blijkt het J22-veld inmiddels ook door te krijgen dat er meer te halen valt in de start, met name bij de pin, dus gedurende het evenement slinken onze kansen op dat front aanzienlijk. Zo ook bij deze start, waarbij we gesqueezed tussen boei en Blok gedoemd zijn om 2 strafrondes te nemen. Vechtend voor vrije wind komen we iets voor het midden uit bij de boventon, en drijven gedurende de resterende rondjes nog iets naar voren.
Na de finish duiken we snakkend naar vocht en voedsel in de kitchenette van onze goed bevoorrade J22. Onder andere ciabatta’s met pesto, mozzarella, rauwe ham en nog veel meer lekkernijen komen aan dek. Na wat tunen aan de ‘slightly wiggling’ verstaging zijn we klaar voor de tweede start. De eerste start eindigt in een algemene terugroep, en bij de tweede start spelen we iets te safe, waardoor we te laat beginnen met accelereren. Het kruisrak verloopt hierdoor wat matig en vanwege het krappe tijdschema veroorzaakt door het voetbal, kunnen we helaas weinig meer goedmaken.
Alweer een goede lunch later beginnen we met frisse moed aan de derde race. Ditmaal maar weer iets meer richting de pin, ietwat safe en proberen een mooie lane te houden. Het werkt redelijk, maar we moeten toch af en toe de high mode opzoeken om niet weg te vallen onder de goed gestarte collega Broachers ‘De Blondies’. Hierdoor boeten we wat in op snelheid, en aangezien we nog niet boven de Stripes uit kunnen squeezen is er ook nog geen mogelijkheid om weer terug naar het midden te varen. We strugglen nog even door en uiteindelijk komen we halverwege het veld bij de boventon. In het downwindse rak vouwt het veld weer in elkaar door de stroming en worden de kaarten nog even goed geschud. Voor de benedenton gijpen we een aantal maal en komen net voor het grote pack aan bij de gate. Een goede zaak, want een grote chaos ontstaat aldaar door de afnemende wind en aantrekkende stroom. De J22’s gaan in parkeerstand en na een tergend traag upwind rak besluit het comité de race af te kappen bij de boventon.
Zoals altijd wordt de delivery naar Scheveningen haven veraangenaamd door een goed glas Prosecco, echter wat schets onze verbazing: na een bezoek aan onze wijnkelder komt er ook een flesje rosé naar boven! Een goede zaak, aangezien de door hogerhand opgelegde sleepjes dit evenement vrij taai te verwerken zijn.... na een keer in de sluis losgegooid te zijn, een keer berispt te zijn wegens: zeilen (jawel... zeilen is illegaal!) is drank de enige uitlvlucht voor studenten en ambtenaren... In de haven aangekomen zijn we nog even toeschouwer in een buitengewoon verrasssend spektakel: lokale tokkies doen verwoede pogingen een Finse 470 tot zinken te brengen, iets waar je je echt kapot voor schaamt...
Morgen breekt de laatste dag aan van het evenement, dat nog een spannend slot zal kennen. Helaas voor ons is de spanning er zo ongeveer wel af, maar we blijven strijden... In ieder geval hebben wij grote waardering voor het comité, dat er al 5 dagen in is geslaagd om prachtige wedstrijden te starten en toevalligerwijs vandaag zelfs op tijd weer terug is voor het voetbal!
Michiel van der Meulen
Foto's van het WK op:
www.gallery.me.com/devenster
- Login to post comments








